Św. Adrian III

.

Święty papież i wyznawca (zm. 885).

Znany również jako: Hadrian.

Następca papieża Maryna I, został wybrany 17 maja 884 roku.
Był  sto dziewiątym papieżem (wg listy kard. Mercati z 1942).

Był synem Rzymianina Benedykta. Niewiele wiadomo o jego życiu przed wyborem na papieża. Jego pontyfikat wypełnił spór z Bazylim Macedończykiem, który usilnie zabiegał o odwołanie wydanych przeciw Focjuszowi dekretów.

Św. Adrian III wydał rozporządzenie, aby papieże koronowali się, nie czekając na przybycie cesarza lub jego posłów.

Ołtarz z relikwiami św. Adriana III

Opactwo św. Sylwestra w Nonatola, Emilia-Romania

Zmarł nieopodal Modeny, w drodze do Wormacji (Worms), gdzie miał wziąć udział
w rozstrzygnięciu kwestii sukcesji cesarza Karola III Grubego, w 885 roku.
W Rzymie w tym czasie zastępował go biskup Pawii, Jan.

Św. Adrian został pochowany w benedyktyńskim opactwie św. Sylwestra w Nonatola.

Opactwo św. Sylwestra w Nonatola, Emilia-Romania

Ikonografia:
Przedstawiany w stroju papieskim. Jego atrybutem jest: paliusz, księga.
.

Św. Adrian z Canterbury OSB

Święty opat i wyznawca (ok.635-710).

Znany również pod imieniem: Hadrian.

Urodził się w północnej Afryce. Beda Czcigodny uważa, że był Berberem. Gdy miał około 10 lat,  jego rodzina uciekła do Neapolu przed arabskim najazdem. W bardzo młodym wieku wstąpił do benedyktyńskiego klasztoru i został opatem Niridanum, na wyspie Nisida w Zatoce Neapolitańskiej. Poznał cesarza Konstansa II, który wprowadził go w otoczenie papieża św. Witaliana, którego został doradcą.

Dwukrotnie oferowano mu arcybiskupstwo Canterbury, odmówił twierdząc, że jest niegodny takiego stanowiska i zaproponował na nie swojego przyjaciela, św. Teodora z Tarsu. Papież zgodził się pod warunkiem, że Adrian zostanie jego doradcą. Obaj wyruszyli z Rzymu w maju 668r. Przybyli do Anglii w 669r. Został opatem u św. Piotra i Pawła, opactwa ufundowanego przez św. Augustyna z Canterbury (zniszczonego w czasie reformacji w XVI w.).

Adrian i Teodor nawrócili wielu pogan. Ponadto Adrian oprócz studiów biblijnych, nauczał języka angielskiego, matematyki, poezji i astronomii.

Zmarł 9 stycznia 710r., został pochowany w klasztornym kościele. Jego grób stał się miejscem licznych cudów, a ciało podczas otwarcia grobu w 1091r. znaleziono w nienaruszonym stanie.