Św. Justyna z Padwy

.

Święta dziewica i męczenniczka (zm. 304).

Andrea Mantegna, 1453-54, fragm.

Pinacoteca di Brera w Mediolanie, Lombardia

Pochodziła z bardzo zamożnej padewskiej rodziny. Bardzo pobożna, wcześnie złożyła śluby czystości. Gdy wybuchły prześladowania za cesarza Dioklecjana została uwięziona i skazana na śmierć. Ścięto ją mieczem 7 października 304 roku.
Według legendy miał to być miecz dopiero co wykuty, jeszcze gorący, co dodatkowo miało upokorzyć dziewczynę, ponieważ takimi mieczami zabijano niewolników jako pierwsze ofiary.

Męczeństwo św. Justyny

Paolo Veronese, 1573r.

Galleria degli Uffizi we Florencji, Toskania

Pochowano ją w pobliżu rzymskiego teatru, we wschodniej części miasta. Dziesięć lat później nad jej grobem wybudowano kaplicę, a na przełomie V i VI wieku prefekt miasta, Wenancjusz Opilione, wzniósł na tym miejscu bazylikę. W XV wieku konwent św. Justyny był jednym z najważniejszych klasztorów w okolicy, aż do rozwiązania przez Napoleona w 1810 roku. Ponownie konwent otwarto w 1919 roku, mieści się
w nim biblioteka.

 Bazylika p.w. św. Justyny w Padwie, Wenecja Euganejska

Studnia w której znaleziono relikwie św. Justyny

Bazylika p.w. św. Justyny w Padwie

Wnętrze bazyliki p.w. św. Justyny w Padwie

Kult św. Justyny rozwinął się znacznie w XVI wieku, po wygranej bitwie pod Lepanto, którą przypisano również jej wstawiennictwu.

 Kościół p.w. św. Justyny w Paleśnicy, Małopolska

Kult św. Justyny w Polsce
Kościół p.w. św. Justyny z Padwy znajduje się w małopolskiej Paleśnicy, został wybudowany w 1808 roku. W ołtarzu głównym (obecnie przeniesiony do bocznego) umieszczono obraz przedstawiający św. Justynę, namalowany w 1809. Do obrazu pozowała fundatorka kościoła hrabina Justyna Lanckorońska.

Relikwie Świętej mają się znajdować, według Piotra Pruszcza, w dominikańskim kościele p.w. św. Idziego w Krakowie. Natomiast wizerunek z XVIII wieku przedstawiono w stallach w kościele należącym do krakowskich bernardynek.

Św. Justyna z pobożnym dobroczyńcą

Moretto da Brescia, 1530-34

Kunstchistorisches Museum we Wiedniu

Św. Justyna z Padwy bywa mylona ze św. Justyną z Antiochii, której wspomnienie przypada 26 września.

Patronka:
Padwy.

Ikonografia:
Przedstawiana w stroju z epoki, czasami w towarzystwie św. Prosdocyma, pierwszego biskupa Padwy, lub św. Scholastyki. Jej atrybutem jest: palma, lilia, jednorożec, korona, księga, miecz lub sztylet.

Giovanni Bellini

Museo Bagatti Valsecchi w Mediolanie, Lombardia

Varia:
Jedna z największych kongregacji benedyktynek w XV i XVI wieku działała wokół konwentu św. Justyny w Padwie, stąd czasami św. Justyna bywa przedstawiana ze
św. Scholastyką.

Św. Karol Borromeusz w 1561 roku założył uczelnię w Padwie, L'Almo Collegio Borromeo, poświęconą św. Justynie.
.

Św. Justyna z Antiochii

.

Święta dziewica i męczenniczka (zm. 304).

Pobożna i bogobojna od młodości, złożyła śluby czystości. Zauroczony jej urodą mag Cyprian, próbował ją uwieść, posyłając do niej demony. Trzy razy pojawiał się przed Justyną, przybierając za każdym razem inną postać. Raz przyjaciółki, za drugim razem - urodziwego młodzieńca, usiłującego przywieść ją do zguby, a za trzecim razem przybrał wygląd samej Justyny, chcąc zepsuć jej dobre imię. Trzy razy musiał odejść, nie osiągając niczego, przeganiany znakiem krzyża. Zrozpaczony mag sam uczynił ten znak, uwalniając się od nękających go złych duchów. Przyjął chrzest, został diakonem, kapłanem i w końcu biskupem.

Św. Justyna i demony

"Złota legenda", il. Jacques de Besancon, Paryż, XVw.

Św. Justyna żyła w pustelni, gromadząc wokół siebie kobiety, które podobnie jak ona, chciały poświęcić swe życie Panu Bogu. Gdy wybuchły prześladowania za cesarza Dioklecjana została pojmana i razem ze św. Cyprianem postawiona przed cesarzem
w Nikomedii. Po długich torturach, rozkazał ich ściąć na brzegu rzeki Gallus.

Ciała świętych po sześciu dniach potajemnie zabrali chrześcijańscy marynarze udający się do Rzymu, a tam w swojej posiadłości pochowała je pobożna Rufina. Później zostały przeniesione do bazyliki wybudowanej przez Konstantyna.

Męczeństwo św. Justyny i św. Cypriana

Brewiarz rzymski, XIVw.

Relikwie św. Justyny znajdowały się w rzymskiej bazylice p.w. św. Piotra i bazylice
p.w. św. Jana na Lateranie.

W kalendarzu wspomnienie św. Justyny pojawia się w XIII wieku, zostało stamtąd usunięte po reformie w 1969 roku, z powodu braku historycznych dowodów na istnienie św. Justyny i św. Cypriana. W nowym Martyrologium Rzymskim z 2001 roku również pominięto ich imiona.

Patronka:
Osób nękanych przez złe duchy.

Ikonografia:
Przedstawiana jako młoda kobieta, często ze św. Cyprianem.
Jej atrybutem jest: lilia, miecz, krzyż, biały welon, palma, diabeł.
.